“Ο Ερντογάν μπορεί να πιστεύει πως χτυπώντας τους Κούρδους και κατάσχοντας το πετρέλαιο τους θα είναι μια νίκη για την Τουρκία, αλλά κάνει λάθος: Απλά θα ανοίξει την πόρτα σε ένα πόλεμο φθοράς που η Τουρκία δεν μπορεί να αντέξει και τελικώς ίσως χάσει”.

Ο  Michael Rubin του American Enterprise Institute αναλύει με άρθρό του στο National Interest, πως η χερσαία επιχείρηση της Τουρκίας στη Βόρεια Συρία, ενδέχεται να αποδειχτεί το “Βιετνάμ” της.

“Ενώ ο Ερντογάν έχει απειλήσει δεκάδες φορές στο παρελθόν πως θα στείλει στρατεύματα στις περιοχές των Κούρδων, αυτή τη φορά το εννοεί. Η οικονομία της χώρας του παραπαίει, το πρεστίζ του επλήγη όταν η αντιπολίτευση τον νίκησε δις στις δημοτικές εκλογές της Κωνσταντινούπολης και χρειάζεται απεγνωσμένα έναν περισπασμό.

Ο Ερντογάν μπορεί να μιλά για μια τρομοκρατική απειλή στη Βόρεια Συρία, αλλά δεν την έχει ακόμα αποδείξει. Τουναντίον: Οχι μόνο οι Κούρδοι της Συρίας ήταν η πιο αποτελεσματική δύναμη καταπολέμησης κατά του ισλαμικού κράτους, αλλά και υπάρχουν αδιάσειστα στοιχεία πως η Τουρκία, συνεργάστηκε, κέρδισε και σε ορισμένες περιπτώσεις συντονίστηκε με το παρακλάδι της Αλ Κάιντα στην Συρία και το ισλαμικό κράτος.

Οι περιοχές που ελέγχουν οι Κούρδοι στην Συρία, είναι πιο σταθερές και ανεκτικές μέσα στην χώρα. Η επιθυμία του Ερντογάν να τις κατακτήσεις δεν έχει τόσο να κάνει με την υποτιθέμενη τρομοκρατία αλλά περισσότερο με την επιθυμία να επεκτείνει τα σύνορα της Τουρκίας, να εξαλείψει κάθε προηγούμενο κουρδικής αυτονομίας που δεν υπάγεται στις εντολές της Τουρκίας και να αρπάξει τα τοπικά πετρελαϊκά κοιτάσματα. Η Τουρκία κατέλαβε περισσότερο από το 1/3 της Κύπρου πριν από 45 χρόνια και πλέον ψάχνει να λεηλατήσει τις φυσικές της πηγές… Ο Ερντογάν έχει κάνει αναφορές για επανακτήσεις εδαφών από την Ελλάδα ως τη Βουλγαρία και παρουσιάσει τουρκικούς χάρτες με περιοχές που ανήκουν σε γειτονικές χώρες.   

«Ο Ερντογάν μπορεί να είναι υπεροπτικός, αλλά θα μπορούσε να πέσει σε μια παγίδα. Τα τουρκικά drones μπορoύν να της προσδώσουν ποιοτικό στρατιωτικό πλεονέκτημα σε βουνά και αγροτικές περιοχές, αλλά μπορεί να έχουν λιγότερη χρησιμότητα στις πόλεις της βόρειας Συρίας», αναφέρει ο Rubin, προσθέτοντας: «Οι Κούρδοι έχουν μεγάλη εμπειρία μάχης επί του εδάφους. Εν τω μεταξύ, οι πρόσφατες πολιτικές εκκαθαρίσεις του Ερντογάν από τις ένοπλες δυνάμεις κάνουν τον τουρκικό στρατό σκιά του εαυτού του».

Η άρνηση των Κούρδων

«Με τους Κούρδους αντάρτες που εισέρχονται οικειοθελώς στη Συρία κατόπιν αιτήματος της Τουρκίας στο πλαίσιο της προηγούμενης ειρηνευτικής συμφωνίας, οι Κούρδοι της Συρίας απλώς δεν έχουν χώρο να μετακινηθούν. Πριν από έναν αιώνα, οι τουρκικές δυνάμεις αποδεκάτισαν τους Αρμένιους, μετακινώντας τους στην έρημο μέχρι να πεθάνουν· οι Κούρδοι αρνούνται να είναι τα επόμενα θύματα.

Η τουρκική εισβολή και η εθνοκάθαρση -ο δηλωμένος σκοπός της Τουρκίας είναι να εγκατασταθούν μερικά εκατομμύρια Αράβων στην περιοχή- θα προκαλέσουν εξέγερση στη βορειοανατολική Συρία και την Τουρκία».

«Ακόμη και αν ο τουρκικός στρατός έχει αρχικά κέρδη, το μεγαλύτερο λάθος του Ερντογάν μπορεί να είναι η πεποίθησή του ότι ένας αγώνας μεταξύ Τουρκίας και Συριακών Κούρδων θα παραμείνει περιορισμένος σε αυτό το πλαίσιο», σημειώνει μεταξύ άλλων ο Michael Rubin και καταλήγει:

“Στην τελευταία μου επίσκεψη στη βορειοανατολική Συρία, έμεινα έκπληκτος από την παρουσία Σαουδαράβων αξιωματικών. Καθώς ο διαμεσολαβητικός πόλεμος εξαπλώνεται στην περιοχή, είναι πολύ πιθανό οι αρχές της Σαουδικής Αραβίας να προμηθεύσουν όπλα και πληροφορίες στους Κούρδους της Συρίας ώστε να ματώσουν την Τουρκία, αν όχι να την αποσταθεροποιήσουν εκ των έσω. ‘Όπως ο Ερντογάν και οι κατάσκοποι του υποστήριξαν την Χαμάς έτσι και οι ισραηλινές αρχές μπορεί να πιστεύουν πως είναι προς το συμφέρον τους να υποστηρίξουν στρατιωτικά τους Κούρδους της Τουρκίας. Το ίδιο μπορεί να κάνει και η Ελλάδα αλλά και το καθεστώς Ασαντ. Αμφότεροι είχαν βοηθήσει στο παρελθόν το PKK και τον ηγέτη του Αμπντουλάχ Οτσαλάν για τους ίδιους πολιτικούς λόγους. Οι Κούρδοι της Συρίας έχουν υποφέρει τόσο από τον Ασαντ όσο και από την Τουρκία αλλά εάν αναγκαστούν να διαλέξουν ανάμεσα τους, θα επιλέξουν με κλειστά μάτια τον Ασαντ από τον Ερντογάν…

Οι τουρκικές δυνάμεις ενδέχεται να προελάσουν στη Συρία με την αλαζονεία, όπως ο Κόκκινος Στρατός εισέβαλε στο Αφγανιστάν ή οι Ηνωμένες Πολιτείες μπήκαν στο Βιετνάμ. Όπως και η Μόσχα και η Ουάσιγκτον έμαθαν, η είσοδος ήταν πολύ πιο εύκολη από την έξοδο», ολοκληρώνει την ανάλυσή του ο Michael Rubin του American Enterprise Institute.

Επιμέλεια: Γιάννης Κατσαρός